Το πολιτικό παιχνίδι παίζεται στην κοινωνική βάση
 
Σάββατο, 21 Οκτωβρίου
αρχική σελίδα | σημειώματα | άρθρα | σχόλια | παρουσιάσεις | όλα τα κείμενα
ΑΡΘΡΟ

Το άρθρο δεν υπαρχει σε αρχείο τύπου file.pdf


Κυπριακό
Το κυπριακό ως πρόβλημα ιστορικό
του Κωστή Παπαϊωάννου Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ στις 16-07-2017
 
 

Έχω διατυπώσει και παλιότερα κάποιες σκέψεις για το κυπριακό που αποδείχτηκαν βάσιμες. Σήμερα όμως τα πράγματα έχουν γίνει τόσο καθαρά που κι αυτές οι σκέψεις φαντάζουν ανεπαρκείς. Κι αυτό γιατί δεν επισημαινόταν σ αυτές, όσο καθαρά χρειαζόταν από τότε, πως η "λύση" του κυπριακού δεν είναι πολιτικό ζήτημα αλλά ζήτημα ιστορικό. Με άλλα λόγια, πως την  λύση δεν θα την δώσουν οι διαπραγματεύσεις σε επίπεδο εξουσίας αλλά η εξέλιξη της κοινωνίας.

Στο Κραν Μοντανά, δεν εκπροσωπούνταν οι πλευρές που έχουν το πρόβλημα αλλά οι πλευρές που το δημιούργησαν. Και με την συνδιάσκεψη δεν προσπάθησαν να το λύσουν αλλά να το διατηρήσουν. Γιατί βεβαίως το πρόβλημα δεν είναι κάποιος συγκεκριμένος ενδοκυπριακός ανταγωνισμός αλλά ο ανταγωνισμός γενικά και η λύση του είναι η γενική κατάργηση του προβλήματος, δηλαδή η εξάλειψη του ανταγωνισμού. Ακριβώς αυτό, η αναγκαιότητα της εξάλειψης του ανταγωνισμού είναι που καθιστά το ζήτημα του κυπριακού ιστορικό και όχι πολιτικό.

Το πολιτικό πρόβλημα είναι η ανυπαρξία αριστερής πολιτικής, γιατί αυτή η πολιτική είναι η μόνη που θα μπορούσε, αν υπήρχε, να αντιμετωπίσει το ιστορικό πρόβλημα από μια πολιτική σκοπιά, κι αυτό  το πρόβλημα ούτε που το σκέφτονται οι  επιτελείς της "κυβερνώσας" Αριστεράς στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Το πρόβλημά τους είναι πώς θα υποταχθούν στους λεγόμενους "ισχυρούς" χωρίς να τους πετάξουν στα σκουπίδια οι κοινωνίες τους. Και ακριβώς το ίδιο πρόβλημα έχουν οι "ισχυροί", γιατί μαζί με τους εξ επαγγέλματος "αδύναμους" θα πεταχτεί στα σκουπίδια και η ισχύς τους. Και επειδή το πρόβλημα δεν έχει λύση, η μόνη εφικτή λύση είναι η αναβολή. Αλλά κι αυτό μέχρι πότε;

Το γεγονός πως το πρόβλημα είναι ιστορικό δεν σημαίνει πως η πολιτική καταργείται. Αντίθετα όσο η αντίφαση ανάμεσα στην πολιτική κατάσταση και στην ιστορική δυναμική εντείνεται, τόσο η αριστερή πολιτική γίνεται πιο απαραίτητη. Παλιότερα λέγαμε πως αριστερή πολιτική είναι ο συμβιβασμός εντός των αρχών. Σήμερα θα λέγαμε πως αριστερή πολιτική είναι η αναγνώριση της ιστορικής δυναμικής μέσα στην πολιτική κατάσταση.

Κι αυτή την πολιτική δεν μπορούν να την ασκήσουν οι επιτελείς αλλά μόνο οι άνθρωποι της κοινωνικής βάσης μέσα στην καθημερινότητά τους και νομίζω πως έχουν αρχίσει να το κάνουν.

ΣΕΛΙΔΕΣ ΚΡΙΤΙΚΗΣ: ΤΟΠΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ